Parafia Koszuty.

001
Fot. ze zbiorów Wojciecha Lisa.
002
Fot. ze zbiorów Wojciecha Lisa.
SDC10877
Kościół nocą. Fot. ze zbiorów Wojciecha Lisa.

 

004
Koszuckie dzwony. Fot. ze zbiorów Wojciecha Lisa.
005
Koszuckie dzwony. Fot. ze zbiorów Wojciecha Lisa.
003
Koszuckie dzwony. Fot. ze zbiorów Wojciecha Lisa.

 

Źródło: Szematyzm historyczny ustrojów parafjalnych dzisiejszej Archidiecezji Poznańskiej Poznań 1935
Autor: ks. kanonik Stanisław D. Kozierowski

Zachowano oryginalną pisownię.

KOSZUTY, w. nad Moskawą na zach. Środy, niegdyś Koszutowo nazwane od Koszuta (koszut = jeleń). R. 1218 (KBP I. 336) znajdowało się w opolu kostrzyńskiem i dawało dziesięcinę Joanitom pozn. Od końca XIV w. widzimy tu Leszczyców, którzy zajęli żyzny pas ziemi wzdłuż Moskawy z Żabikowem, Słupią i Brzezinami. Były tu niegdyś dwa działy. R. 1390 (KBP I. 337) dziedziczył tu Szymon, zwany r. 1399 Pierzcheńskim od Pierzchna pod Szlachcinem, w pocz. następnego wieku jego sy­nowie Bogusz z Góry r. 1417 i Szymon z Podstolic r. 1416, po­tem bracia Wojciech z K. i Bogusz z Pierzchna r, 1444, Hektor z K., Grodzewa, Dąbrowy i Kotowa r. 1462, r. 1578 (ŻDW sir. 203) Ambroży i Jakób Koszuccy i Maciej Słupski. Drugie Koszuty za Powidzem dzierżyli również Leszczyce w XIII w. Kościół par. założyli i uposażyli tu Leszczyce przy osadzeniu K. na prawie średzkiem (parafja lokacyjna o jednej wsi) w pierwszej połowie XIV w. R. 1399 (LG II. 762) był tu prob. Wit, r. 1432 Mikołaj, r. 1501 (AC II. 1562) Jakób, który miał zatarg o dziesięcinę z Jak. Koszuckim. R. 1510 (LBL f. 29) był tytuł domu B. jak dziś św. Katarzyna, kolatorami właściciele miejsc. Probostwo miało 3 łany i 11/2 grz. czynszu na Wąbiewie. Folwark był w ręku 2 panów, którzy dawali dziesięcinę probosz­czowi, drugi folwark był podzielony między kmieci, którzy również do dziesięciny byli mu zobowiązani; sołectwo miało 2 łany. Drew. przybytek, nazwany r. 1727 (Ł I, 330) starożyt­nym, zastąpiono ok. r. 1930 mur. kościołem, konsekrowanym te­goż roku. Późnogotycki dzwon (mniejszy) pochodzi z r. 1539 (K III. 272). Księgi kośc. zaczynają się od r. 1718. Patronat na­leży do majętności. Z dawnych nazw wspomnę Gozdowo, Kuczkowo (ku Jaszkowu).

Źródło  poniższej treści: Krótki opis historyczny kościołów parochialnych, kościółków, kaplic, klasztorów, szkółek parochialnych, szpitali i innych zakładów dobroczynnych w dawnej Dyecezyi Poznańskiej przez Józefa Łukaszewicza. Tom I, 1858

Zachowano oryginalna pisownię.

 Kościół parochialny w Koszutach.

Wieś Koszuty w powiecie i dekanacie średzkim, jest gniazdem starożytnej wielkopolskiej rodziny Koszuckich herbu Leszczyc. 1) I ci to zapewne Koszuccy założyli w niej kościół parochialny, ale kiedy, nie wiadomo. Istnął on atoli już na początku 16. wieku, bo księga beneficiorum o nim wspomina. Od samego początku postawiony z drzewa ule­gał częstym ruinom, jak to wizyty kościelne dowodzą. Na końcu 16. lub na początku 17. wieku znowu postawiony, i w czasie wizyty Strzałkowskiego w roku 1628 zupełnie w dobrym stanie znaleziony, już w roku 1696 podczas wi­zyty Zalaszowskiego groził upadkiem i plebana przy nim nie było. Naprawionym został na początku 18. wieku, jak uczy wizyta Libowicza z roku 1727, która mówi: »Kościół w Koszutach jest drewniany, starożytny, szkudlami pobity, naprawiony.« Znowu grożąc upadkiem, naprawio­nym został powtórnie w roku 1775 i wewnątrz przyozdo­bionym. Po ostatniej naprawie oglądał go Rydzyński w cza­sie wizyty swojej, r. 1784 odbytej, i tak go opisuje: »kościół parochialny w Koszutach jest pod tytułem ś. Katarzyny, Panny i Męczenniczki, cały drewniany, starożytny, w kształcie nawy (navis). Kto go wybudował, nie wiadomo. Kolatorem jest W. Józef Zabłocki, chorąży poznański, jako dziedzic Koszut.«
Nie zawiera w sobie żadnych zgoła pomników z przeszłości.
Dawniejsze księgi jego zaginęły; teraźniejsze za­czynają się dopiero od roku 1718.
Szkoła. 0 szkole w Koszutach czytam w wizycie Za­laszowskiego z roku 1696 taką wzmiankę: „Zaleciliśmy Wielmożnemu dziedzicowi Koszut, aby we wsi swojej re­ktora szkoły i ekonomów kościelnych ustanowił.« Czy temu zaleceniu był posłusznym ówczesny dziedzic Koszut, jakoteż czy w 17 i 16 wieku była szkoła w tej wsi, nie mogłem z archiwum konsystorskiego w Poznaniu dociec.

Szpitala w Koszutach nigdy nie było.

 1) Z tej rodziny pochodził Stanisław Koszucki, tłumacz na język ojczysty Keinharda Lorychusza, 1555 r.

Księża spoczywający na cmentarzu przykościelnym w Koszutach.

 

IMG_0248
Ks. prof. Zygmunt Powel (*1881 +1950). Fot. zbiory własne.
IMG_0247
Grób ks. prof. Zygmunta Powela. Fot. zbiory własne.

 

IMG_0242
Grób ks. Zygmunta Surdyka. Fot. zbiory własne.
IMG_0241
Ks. Zygmunt Surdyk (*1913 +1988). Fot. zbiory własne.
IMG_0240
Ks. Józef Banaszak (*1902 +1942). Fot. zbiory własne.

 

Grobowiec rodziny Rekowskich na cmentarzu przykościelnym w Koszutach.

 

IMG_0243
Widok grobowca. Fot. zbiory własne.
IMG_0244
Aniela Rekowska z d. Świszulska (*1819 +1895). Fot. zbiory własne.
IMG_0246
Maria Kosińska z d. Rekowska (*1851 +1911). Fot. zbiory własne.

 

IMG_0245
Napoleon Rekowski (*5.11.1816 +18.5.1879). Fot. zbiory własne.

Copyrighted Image